سنجش سرزندگی صوتی در فضاهای همگانی شهر (موردپژوهی: دروازه اصفهان، شیراز، ایران)

.اهداف: هدف مطالعه حاضر اندازه گیری کیفیت ادراکی صوت در فضای موردپژوهی دروازه اصفهان شیراز در دو بعد عینی و ذهنی است. مشارکت کنندگان و روشها: روش مطالعه در تحلیل عینی، استفاده از نرم افزار تخصصی تحلیل صوتی و سنجش پنج مولفه صوتی و ویژگیهای صدا شامل تراز شدت صوت، شفافیت صوتی و شاخص عبور صدا است. تحلیل بعد ذهنی، از طریق مصاحبه مستقیم با افراد حاضر در فضا در طی روز و در سه بازه زمانی صبح، ظهر و بعد از ظهر انجام شده است. در فرآیند مصاحبه از مصاحبه شوندگان خواسته شده تا به سه مولفه صوتی اطلاعات صوت، زمینه درک صوت و درجه شنیداری صوت پاسخ دهند. همزمان با مصاحبه، محتوای صوتی فضای موردپژوهی ثبت شده است. یافته ها: نتایج تحلیلها در بعد عینی نشاندهنده عدم شفافیت صوتی فضا در مولفه های سنجش صداهای میان زمینهای و پس زمینهای است. با وجودی که درجه شنیداری صوت در هر سه بازه زمانی، در حالت عادی قرار دارد، اما در برخی موارد، تراز شدت صوت، نامطلوب است. شاخص عبور مستقیم صدا، در شرایط عادی قرار دارد. در بعد ذهنی، محتواهای صوتی متفاوتی در مدت سه بازه زمانی شنیده شده است. صبح، مصاحبه شوندگان، صدای گاری، حرکت موتورسیکلت، راهرفتن و گفتوگو را تشخیص داده اند. در ظهر، علاوه بر محتواهای صوتی ذکرشده، صدای موسیقی نیز شنیده شده است. در بعد از ظهر، حرکت موتورسیکلت، خودرو و گفتوگوی افراد، اصلیترین محتوای صوتی فضا بوده اند. نتیجه گیری: برهمنهاد تحلیلهای عینی و ذهنی، زیرمحدودههای فضای موردپژوهی که در کیفیت ادراکی صوت با مشکل مواجه هستند را مشخص کرده است. در مجموع، راهکارهای مکان مبنای طراحی شهری برای بهبود کیفیت ادراکی صوت در زیرمحدودههای دارای مشکل ارایه شده است. با وجود اینکه مطالعه حاضر ممکن است به یک فضای شهری در شیراز محدود باشد، اما نتایج آن میتواند مبنای موثری را برای تدوین راهنمای ارتقای کیفیت سرزندگی صوتی در فضاهای همگانی، فراهم کند.

Aims The present study Aims to measure the perceptual quality of sound in the case study of “Darvazeh Isfahan” of Shiraz (a public urban space) in two objective and subjective dimensions.

Participants & Methods The study method in objective analysis is using acoustic simulation software and measurement of five acoustic components and characteristics of sound including sound pressure level (SPL), sound clarity (C), and sound transmission index (STI). Mental dimension analysis was conducted through direct interviews with people in the space during the day, at three intervals in the morning, noon and afternoon. In the interview process, interviewees were asked to respond to the three components of voice information, voice perception, and auditory rating. Simultaneously, the audio content of the study area was recorded using a calibrated voice recorder.

Findings The results of the analysis in objective dimension indicate the lack of space acoustic transparency in the contextual and background noise measurement components. Although the audio quality of the sound is normal at all three intervals, in some cases the sound intensity level is poor. The direct sound transmission index is in normal condition. On the subjective side, different audio content was heard over three intervals. In the morning, interviewees identified the buzzing, motorcycling, walking and talking. At noon, in addition to the audio content mentioned, the sound of music was also heard. In the afternoon, motorcycles, cars, and people’s conversations were the main audio content of the space.

Conclusion Through overlaying the objective and subjective analysis, it has identified the subareas of the study space that have difficulty in perceiving the quality of sound. In summary, location-based urban design solutions for improving perceptual sound quality under problem areas are presented. Despite the fact that the present study might be restricted to a urban space in Shiraz, the findings could impart fruitful information for implicating appropriate acoustic vitality guidelines in urban public spaces.